De Heerlijkheid Vorenseinde

Op 10 maart ontmoette ik Olav Arnold tijdens onze vakdag in Antwerpen, waar we met een groep recreatieprofessionals een bezoek brachten aan Experience Factory. Olav was daar vooral uit nieuwsgierigheid naartoe gekomen. “Het is tenslotte om de hoek,” vertelde hij lachend. Tijdens de gesprekken die dag ontstond er een klik. Niet veel later volgde de uitnodiging: “Kom eens langs. Ik kan wel een paar frisse ogen gebruiken. Ik denk zelf dat we iets unieks hebben, maar ik ben benieuwd wat jij ziet. Jij kijkt immers bij heel veel recreatiebedrijven achter de schermen.”

Een paar weken later rijd ik op een warme zomerochtend het erf van De Heerlijkheid Vorenseinde op. Olav en Clara staan me al op te wachten. De koffie staat klaar en nog voordat we een ronde over het terrein maken, vertellen ze waarom ze mij hebben uitgenodigd. Ze zoeken geen bevestiging van een plan dat al op papier staat en ook geen adviseur die komt vertellen hoeveel extra accommodaties er nog gebouwd kunnen worden. Hun vraag is veel fundamenteler. Waar ontstaat op deze locatie de meeste waarde? Zit die in verder ontwikkelen, in het optimaliseren van de exploitatie of juist in het bouwen aan een concept dat op termijn een nog grotere ondernemingswaarde vertegenwoordigt?

Het is een vraag die ik de afgelopen jaren steeds vaker hoor. Veel recreatieondernemers hebben de fase van snelle groei inmiddels achter zich gelaten. De aandacht verschuift van uitbreiden naar verdiepen, van zoveel mogelijk naar steeds beter. Niet alleen de omzet staat centraal, maar ook de kwaliteit van het bedrijf, de aantrekkingskracht van de locatie en de waarde die daarmee op langere termijn wordt opgebouwd. De Heerlijkheid Vorenseinde is daar een mooi voorbeeld van. Er is geen haast, geen druk om morgen keuzes te maken en juist daardoor ontstaat de ruimte om opnieuw te kijken naar wat deze plek werkelijk bijzonder maakt.

Nog voordat we het terrein oplopen vertelt Olav over de naam. Die blijkt veel meer te zijn dan een mooie vondst voor op een gevel. Vorenseinde is een historische benaming die al eeuwenlang aan dit landschap verbonden is en ooit zelfs een eigen heerlijkheid (een bestuursvorm van vroeger) vormde. Het woord ‘heerlijkheid’ verwijst niet alleen naar die geschiedenis, maar roept tegenwoordig ook een gevoel op dat iedere recreatieondernemer nastreeft: een heerlijke plek waar rust, natuur en gastvrijheid samenkomen. Het past opvallend goed bij wat Olav en Clara hier proberen te creëren. Geen locatie die inspeelt op de waan van de dag, maar een bestemming die ook over tien jaar nog geloofwaardig voelt.

Tijdens de wandeling valt mij iets op. Natuurlijk kijk ik naar de camperplaatsen, de safaritenten en de maisonnettes, maar na verloop van tijd merk ik dat mijn aandacht steeds minder uitgaat naar de accommodaties zelf. Mijn blik wordt voortdurend naar de omgeving getrokken. Naar het volwassen groen, de stilte, de openheid van het landschap en de directe aansluiting op de Rucphense Bossen. Langzaam dringt het besef door dat de grootste kwaliteit van dit bedrijf misschien helemaal niet gebouwd is. Mooie accommodaties zijn tegenwoordig op veel plaatsen te realiseren, maar een locatie als deze laat zich niet kopiëren. Dichtbij het centrum van Rucphen en dichtbij de bossen!

Dat inzicht verandert eigenlijk de hele manier waarop je naar het bedrijf kijkt. Alles ademt hier rust, kleinschaligheid en verbondenheid met het landschap. De kwaliteit van de plek is misschien zelfs al groter dan de manier waarop zij zich presenteert. De volgende ontwikkelstap ligt daarom waarschijnlijk minder in nieuwe accommodaties dan in het verder versterken van die identiteit.

Onderweg vertelt Olav over de recente aankoop van een aangrenzend stuk bos. Voor hem is het een logische uitbreiding van het terrein, maar ik zie vooral hoe daarmee de relatie tussen recreatie en natuur nog vanzelfsprekender wordt. Gasten stappen straks niet langer vanuit een park de omgeving in, maar beleven vanaf het eerste moment dat zij aankomen dat zij onderdeel worden van het landschap.

Die gedachte sluit naadloos aan bij de visie waarmee Olav en Clara ooit begonnen. Zij wilden een plek creëren waar rust, ruimte en natuur belangrijker zijn dan drukte en massa. Een locatie waar gasten kunnen onthaasten, wandelen, fietsen en opnieuw ervaren hoe bijzonder eenvoud eigenlijk is. Wakker worden met vogelgeluiden, een wandeling maken door de uitgestrekte bossen, genieten van een kop koffie op het terras of simpelweg ontdekken hoe waardevol stilte inmiddels is geworden. Dat zijn geen voorzieningen die je kunt bouwen, maar ervaringen die ontstaan wanneer een locatie trouw blijft aan haar eigen karakter.

Wat mij misschien nog wel het meest is bijgebleven, is dat ons gesprek uiteindelijk nauwelijks over accommodaties ging. We spraken over ondernemerschap, over verschillende levensfasen en over de vraag waar iemand nog energie van krijgt. Niet iedere recreatieondernemer droomt van een park met honderd accommodaties. Sommigen worden gelukkig van ontwikkelen, creëren en het vormgeven van nieuwe ideeën. Anderen halen juist voldoening uit het dagelijks contact met gasten. Dat lijkt een persoonlijk verschil, maar het bepaalt uiteindelijk ook welke strategische keuzes verstandig zijn.

Toen ik aan het einde van de middag weer in de auto stapte, bleef één gedachte hangen. In onze sector praten we nog vaak over investeringen in stenen, terwijl de echte waarde steeds vaker schuilt in iets wat je niet kunt bouwen. Een bijzondere ligging, een authentiek verhaal, een sterke identiteit en een plek waar gasten zich mee verbonden voelen zijn uiteindelijk veel schaarser dan een nieuwe lodge of safaritent. De vraag is daarom niet alleen hoeveel accommodaties er nog bij kunnen, maar vooral welk verhaal een locatie vertelt en welke betekenis die plek krijgt voor haar gasten. Juist daarin ontstaat de ondernemingswaarde van morgen.

Die ontwikkeling zie ik overigens niet alleen bij De Heerlijkheid Vorenseinde. Op steeds meer plaatsen ontstaan kleinschalige recreatieconcepten waar identiteit, kwaliteit en beleving belangrijker zijn dan schaalgrootte. Dat maakt deze ontwikkeling interessant voor zowel ondernemers met een compact recreatiebedrijf als voor grotere vakantieparken die nadenken over herontwikkeling, nieuwe doelgroepen of een onderscheidender positionering.

Precies daarom staat dit onderwerp centraal tijdens de Kennistafel XL op dinsdag 17 november tijdens Recreatie Vakbeurs Hardenberg. Samen met ondernemers, ontwikkelaars en experts gaan we in op de opkomst van mini-resorts als succesvolle vorm van (her)ontwikkeling en onderzoeken we welke lessen deze beweging biedt voor de recreatiesector als geheel. Want uiteindelijk begint de waarde van een recreatiebedrijf niet bij het aantal accommodaties, maar bij de kracht van de plek.

Meld je nu aan en ga in gesprek met andere ondernemers, kom luisteren naar keynote sprekers en een boeiend panelgesprek!